مراقبتهایی که پس از انجام جراحی عمل بینی انجام میدهید، تاثیر مستقیمی بر نتیجهی نهایی عمل دارند. نوزونت بینی محصولی تخصصی است که با هدف بهبود تنفس، حفظ تقارن سوراخهای بینی و کمک به تثبیت ساختار داخلی بینی پس از جراحی مورد استفاده قرار میگیرد. بسیاری از افراد بعد از عمل با گرفتگی مسیر تنفسی یا نگرانی دربارهی تغییر فرم داخلی بینی روبهرو میشوند؛ نوزونت هم دقیقا برای پاسخ به همین نیازها طراحی شده است. اما نوزونت بینی دقیقا چیست، چه زمانی استفاده میشود، چه تاثیری دارد و آیا واقعا برای همهی افراد بعد از عمل ضروری است؟ در این مطلب از دیجیکالا مگ به همهی سوالات شما دربارهی این وسیلهی پزشکی پاسخ میدهیم.
نوزونت بینی یا اسپلینت بینی (Nasal Splint) در واقع نوعی نگهدارنده است که بعد از جراحیهای بینی یا در برخی موارد پس از شکستگی بینی استفاده میشود. این وسیله معمولا از جنس پلاستیک پزشکی، سیلیکون یا مواد نرم و ایمن ساخته میشود و وظیفهی اصلی آن ثابت نگه داشتن ساختار بینی در دوران ترمیم است. نوزونت را میتوان شبیه گچ گرفتن برای استخوانهای شکسته در نظر گرفت؛ با این تفاوت که برای حفظ فرم و عملکرد بینی به کار میرود.
پس از جراحی، بافتها و غضروفهای بینی هنوز پایدار نیستند و ممکن است دچار جابهجایی یا تورم شوند. نوزونت با محدود کردن حرکتهای ناخواسته، به بینی در حفظ شکل جدید خود کمک میکند و بهطور همزمان مسیر تنفسی را باز نگه میدارد. به همین دلیل، علاوه بر زیبایی ظاهری، نقش مهمی در بهبود تنفس و کاهش احتمال چسبندگی یا انسداد داخلی بینی دارد.
استفاده از نوزونت معمولا ساده است و پزشک یا کادر درمان زمان استفاده و نحوهی مراقبت از آن را بهطور دقیق توضیح میدهد. این وسیله برای مدت مشخصی در بینی باقی میماند و پس از پایان دورهی ترمیم، بدون درد یا با حداقل ناراحتی برداشته میشود. بهطور کلی، نوزونت بینی بخشی از مراقبتهای بعد از عمل است که میتواند روند بهبودی را ایمنتر، سریعتر و قابل پیشبینیتر کند.
نوزونتهای بینی بهطور کلی به دو نوع داخلی و خارجی تقسیم میشوند و انتخاب هرکدام کاملا به نوع جراحی بینی و تشخیص پزشک بستگی دارد. هر یک از این نوزونتها وظیفهی مشخصی در دوران ترمیم دارند و در شرایط خاصی استفاده میشوند.
نوزونت خارجی همانطور که از نامش پیداست روی سطح بینی قرار میگیرد. این مدل معمولا از یک پانسمان محافظ به همراه قطعاتی از جنس پلاستیک یا فلز سبک تشکیل شده است که در امتداد بینی گذاشته میشود. این نوع نوزونت با چسب یا باند پزشکی ثابت میشود و نقش اصلی آن حفظ فرم جدید بینی پس از جراحیهای زیبایی یا ترمیمی است. علاوه بر این، نوزونت خارجی باعث کاهش تورم میشود و از بینی در برابر ضربههای ناخواسته محافظت میکند. به همین دلیل، در بیشتر جراحیهای بینی مورد استفاده قرار میگیرد.
نوزونت داخلی، داخل سوراخهای بینی قرار میگیرد و با بخیههای ظریف در جای خود ثابت میشود. این نوع اسپلینت بیشتر بعد از جراحیهایی مانند اصلاح انحراف تیغه بینی یا عملهایی که روی ساختار داخلی بینی انجام میشوند، کاربرد دارد. نوزونت داخلی با حمایت از تیغهی بینی، به حفظ مسیر تنفسی کمک میکند و مانع از جابهجایی یا چسبندگی بافتها در دوران ترمیم میشود. جنس اسپلینت بینی داخلی از پلاستیک یا مواد انعطافپذیر و ایمن پزشکی است تا کمترین ناراحتی را برای بیمار ایجاد کند.
نوزونت بینی نقش مهمی در مراقبتهای بعد از جراحیهای مختلف بینی دارد و بهطور کلی با دو هدف اصلی ثابت نگهداشتن بافتهای جراحیشده و محافظت از بینی در دوران ترمیم مورد استفاده قرار میگیرد. بعد از عمل، ساختارهای استخوانی و غضروفی بینی هنوز پایدار نیستند و نوزونت کمک میکند این بافتها در موقعیت درست خود باقی بمانند و روند بهبودی بدون مشکل طی شود.
در عمل جراحی رینوپلاستی که با هدف تغییر فرم ظاهری بینی یا بهبود تنفس انجام میشود، معمولا از نوزونت خارجی استفاده میکنند. این نوزونت برای تثبیت شکل جدید بینی، جلوگیری از جابهجایی بافتها و کاهش تورم روی بینی قرار میگیرد. در برخی موارد بسته به نظر جراح، ممکن است به جای نوزونت از چسبهای مخصوص جراحی هم استفاده شود.
در سپتوپلاستی، تمرکز اصلی روی اصلاح تیغهی میانی بینی برای بهبود تنفس است؛ به همین دلیل برای این نوع عمل جراحی بینی اغلب از نوزونت داخلی استفاده میشود. این نوزونت داخل سوراخهای بینی قرار میگیرد و به ثابت ماندن تیغهی بینی کمک میکند. علاوه بر این، خونریزی را کاهش میدهد و از چسبندگی بافتها در دوران ترمیم جلوگیری میکند.
در موارد شکستگی یا ضربه شدید به بینی، نوزونت برای حفظ موقعیت استخوانها و غضروفها پس از جا انداختن یا جراحی استفاده میشود. نوزونت در این شرایط کمک میکند بینی تا حد ممکن به فرم طبیعی خود بازگردد و از آسیبهای ثانویه در دوران بهبودی جلوگیری شود. علاوه بر اینها، در برخی جراحیها مانند برداشتن پولیپهای بینی یا رفع انسدادهای داخلی، ممکن است از نوزونت داخلی استفاده شود. این کار باعث میشود مسیر تنفسی باز بماند و ساختار داخلی بینی به درستی بهبود پیدا کند.
بعد از جراحی بینی، اندازه و حتی موقعیت بخشهایی مثل استخوان، غضروف، سوراخهای بینی یا تیغهی میانی با قبل از عمل تفاوت دارد. در این مرحله، بافتهای بینی هنوز بسیار حساس و ناپایدار هستند و اگر به درستی مورد حمایت قرار نگیرند ممکن است دچار جابهجایی یا تغییر فرم شوند. نوزونت بینی دقیقا در همین نقطه وارد عمل میشود.
اسپلینت بینی با ثابت نگهداشتن ساختار جدید بینی به بافتها فرصت میدهد تا در موقعیت صحیح ترمیم شوند. این وسیله مانند یک تکیهگاه عمل میکند و کمک میکند فرم ایجادشده در جراحی، تا زمان ترمیم کامل حفظ شود. علاوه بر این، نوزونت نقش محافظتی هم دارد و اگر در روزهای ابتدایی بعد از عمل، بینی بهطور اتفاقی ضربهی خفیفی ببیند، از آسیب جدی جلوگیری میکند.
نوزونتهای داخلی معمولا به شکل لولههای کوتاه و کمی خمیده هستند که از ورودی سوراخهای بینی وارد شده و تا بخش ابتدایی حفرهی بینی ادامه پیدا میکنند. این طراحی خاص تیغهی بینی و مسیر تنفسی را در وضعیت مناسبی نگه میدارد و از چسبندگی بافتها جلوگیری میکند. در مقابل، نوزونتهای خارجی روی سطح بینی قرار میگیرند و فرمی شبیه ذوزنقه دارند؛ بخش باریکتر روی پل بینی و قسمت پهنتر روی بخش پایینی بینی مینشیند. این نوع نوزونت به حفظ فرم ظاهری بینی و کنترل تورم کمک میکند.
